dżentelmen

dżentelmen (język polski)

wymowa:

IPA: [ʤ̑ɛ̃nˈtɛlmɛ̃n], AS: [ǯẽntelmẽn], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) mężczyzna nienaganny etycznie i pod względem form towarzyskich, taktowny, honorowy, godny zaufania, kulturalny, dobrze wychowany, uprzejmy, postępujący szlachetnie, zob. zobacz też dżentelmen w Wikipedii

(1.2) mężczyzna wytworny, elegancko ubrany, elegancki

odmiana:

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	dżentelmen	dżentelmeni
dopełniacz	dżentelmena	dżentelmenów
celownik	dżentelmenowi	dżentelmenom
biernik	dżentelmena	dżentelmenów
narzędnik	dżentelmenem	dżentelmenami
miejscownik	dżentelmenie	dżentelmenach
wołacz	dżentelmenie	dżentelmeni

przykłady:

(1.1) Dżentelmen nie zostawia damy bez odpowiedzi.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

cham

wyrazy pokrewne:

dżentelmeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

ang. angielski gentleman (szlachcic) < ang. angielski gentle (szlachetny), st.franc. starofrancuski gentil (szlachetny, z dobrej rodziny), łac. łacina gentilis (należący do tej samej rodziny) od łac. łacina gens (ród, klan); ang. angielski man (człowiek)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) gentleman

źródła: