blond

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

Spis treści

[edytuj] blond (język polski)

blond (1.1) włosy


wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) o włosach jasny, płowy

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) kolor blond (1.1)

odmiana: nieodm.  przykłady:

(1.1) Mówisz o tym chłopaku z blond czupryną?
(2.1) Chcę sobie przefarbować włosy na blond.

składnia:
kolokacje: (1.1) ciemnoblond[1]; (2.1) ciemny / popielaty ~
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: rzecz.  blondyn, blondynka, blondas
etymologia: franc.  blond
uwagi: tłumaczenia:

źródła:

  1. blond w: Poradnia językowa PWN.

[edytuj] blond (język angielski)


wymowa: IPA: /blond/
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) blond

rzeczownik

(1.1) blondyn

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  blonde
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] blond (esperanto)


znaczenia:
morfem

(1.1) blond, płowy

przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) flav
antonimy:
wyrazy pochodne: przym.  blonda; rzecz.  blondulo, blondulino
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] blond (język szwedzki)


wymowa: wymowa ?/i
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) blond, jasny

odmiana: blond, blondt, blonda, st. wyższy  blondare; st. najwyższy  blondast przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: