blond

blond (język polski)

blond (1.1) włosy

wymowa:

IPA: [blɔ̃nt], AS: [blõnt], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie • nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) o włosach jasny, płowy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) kolor blond (1.1)

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Mówisz o tym chłopaku z blond czupryną?

(2.1) Chcę sobie przefarbować włosy na blond.

składnia:

kolokacje:

(1.1) ciemnoblond

(2.1) ciemny / popielaty blond

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik blondyn, blondynka, blondas

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. francuski blonde

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) blond
• esperanto: (1.1) blonda
• francuski: (1.1) blond
• hawajski: (1.1) melemele
• kabylski: (1.1) abhaw
• niemiecki: (1.1) blond

źródła:

blond (język angielski)

wymowa:

bryt. brytyjski angielski (RP Received Pronunciation) IPA: /blɒnd/

amer. amerykański angielski IPA: /blɑːnd/

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) blond

rzeczownik

(2.1) blondyn, blondynka

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik blonde

przym. przymiotnik blonde

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

blond (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) blond, płowy

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

przym. przymiotnik blonda

rzecz. rzeczownik blondulo, blondulino

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

blond (język francuski)

wymowa:

IPA: [blɔ̃] m rodzaj męski IPA: [blɔ̃d] f rodzaj żeński wymowa

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) blond

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) blondyn

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza blond m rodzaj męski, blonde f rodzaj żeński; lm liczba mnoga blonds m rodzaj męski, blondes f rodzaj żeński

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik blonde f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

blond (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [blɔnt]

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) blond

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik blondieren

rzecz. rzeczownik Blondine f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

blond (język rumuński)

wymowa:

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) blond

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach. Jeśli znasz rumuński, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

blond (język szwedzki)

wymowa:

[blån:d] wymowa

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) blond

odmiana:

(1.1) blond, blondt, blonda, st. wyższy stopień wyższy blondare; st. najwyższy stopień najwyższy blondast

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) mörkblond

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: