pieprz

pieprz (język polski)

pieprz (1.1)

pieprz (1.2)

wymowa:

IPA: [pʲjɛpʃ], AS: [pʹi ̯epš], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • wygł. utrata dźwięczności w wygłosie • i → j  i czytane jako /j/ , wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) roślina zielna lub krzew; zob. zobacz też pieprz w Wikipedii

(1.2) przyprawa otrzymywana z tej rośliny

odmiana:

przykłady:

(1.1) Pieprz to roślina z rodziny pieprzowatych.

(1.2) Na końcu wbić surowe jajko, dodać pieprz i sól.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) reg. śl. regionalizm śląski fefer

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik pieprzyć

przym. przymiotnik pieprzowy, pieprzny

rzecz. rzeczownik pieprzniczka f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

(1.1) gdzie pieprz rośnie

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1-2) pepper
• arabski: (1) فلفل
• bośniacki: (1.2) biber
• chorwacki: (1.2) papar m rodzaj męski
• dolnołużycki: (1.2) pjepjeŕ m rodzaj męski
• duński: (1.1) peber w rodzaj wspólny; (1.2) peber n rodzaj nijaki
• esperanto: (1.1) piprujo, piprarbeto; (1.2) pipro
• fiński: (1.2) pippuri
• francuski: (1.1) poivrier m rodzaj męski, (1.2) poivre m rodzaj męski
• górnołużycki: (1.2) popjer m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) pimentero m rodzaj męski; (1.2) pimienta f rodzaj żeński
• islandzki: (1.2) pipar m rodzaj męski
• jidysz: (1.2) פֿעפֿער m rodzaj męski
• niemiecki: (1.2) Pfeffer m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) πιπεριά f rodzaj żeński; (1.2) πιπέρι n rodzaj nijaki
• ormiański: (1.1) պղպեղ
• rosyjski: (1.2) перец m rodzaj męski
• serbski: (1.2) biber
• szwedzki: (1.1) pepparväxt; (1.2) peppar
• tajski: (1.1) เปปเปอร์
• turecki: (1.2) biber
• węgierski: (1.2) bors
• włoski: (1.2) pepe m rodzaj męski

źródła: