pieprz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

pieprz (język polski)[edytuj]

pieprz (1.1)
pieprz (1.2)
wymowa:
IPA[pʲjɛpʃ], AS[pʹi ̯epš], zjawiska fonetyczne: zmięk. wygł. i → j  , wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) roślina zielna lub krzew; zob.  też pieprz w Wikipedii
(1.2) przyprawa otrzymywana z tej rośliny

czasownik, forma pochodna

(2.1) 2. os. , ter. , rozk.  od: pieprzyć
odmiana:
przykłady:
(1.1) Pieprz to roślina z rodziny pieprzowatych.
(1.2) Na końcu wbić surowe jajko, dodać pieprz i sól.
(2.1) Piotrze, nie pieprz tyle tej zupy!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) reg. śl.  fefer
antonimy:
hiperonimy:
(1.2) przyprawa
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  pieprzniczka f , pieprzówka f , pieprzowiec m , pieprzenie n , pieprznięcie n , spieprzenie n , pieprznięcie n 
czas.  pieprzyć ndk. , spieprzyć dk. , pieprznąć dk. 
przym.  pieprzowy, pieprzny, pierny, pieprznięty
przysł.  pieprznie
związki frazeologiczne:
gdzie pieprz rośnieznać się jak kura na pieprzu
etymologia:
niem. [1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Edward Łuczyński, Jolanta Maćkiewicz, Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, wyd. II rozszerzone i uzupełnione, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2002, s. 116.