przyprawa

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

przyprawa (język polski)[edytuj]

sklep z przyprawami (1.1)
wymowa:
IPA[pʃɨˈprava], AS[pšyprava], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kulin.  składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu; zob.  też przyprawa w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W mojej kuchni używam wielu orientalnych przypraw.
(1.1) Sanepid wykrył w przyprawach dwukrotne przekroczenie dopuszczalnych norm substancji konserwujących.
(1.1) Zupa ma ostry smak dzięki przyprawom.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) anyż, bazylia, chili, cukier, cynamon, czarnuszka, czosnek, gałka muszkatołowa, imbir, kardamon, kozieradka, kmin, kminek, kurkuma, laska wanilii, lubczyk, majeranek, pieprz, sól, szafran, tymianek, ziele angielskie
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  przyprawianie n , przyprawnik m 
czas.  przyprawiać ndk. , przyprawić dk. , doprawiać ndk. , doprawić dk. 
przym.  przyprawowy, przyprawny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob.  też przyprawa w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła: