plon
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] plon (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zysk z roślin uprawnych: ziarno, warzywo, owoc, żniwo
- (1.2) przen. konsekwencja, wynik, zysk, który jest wynikiem jakiegoś działania
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik plon plony dopełniacz plonu plonów celownik plonowi plonom biernik plon plony narzędnik plonem plonami miejscownik plonie plonach wołacz plonie plony
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) zbiór
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) harvest, yield
- arabski: (1.1) حصد, جنى m; (1.2) جنى f
- niemiecki: (1.1-2) Ernte f, Ertrag m
- rosyjski: (1.1) урожай m, жатва f, сжатые хлеба lm; (1.2) плоды lm, результаты lm
- źródła:
[edytuj] plon (język dolnołużycki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
