kotka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Kotka, котка

[edytuj] kotka (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) samica kota

odmiana: (1.1) lpliczba pojedyncza kotk|a, ~i, kotce, ~ę, ~ą, kotce, ~o; lmliczba mnoga ~i, ~ek, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i
przykłady:

(1.1) Na balkonie pięć kocurów zaleca się do mojej kotki!

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy: (1.1) kot, kocur
wyrazy pokrewne: (1.1) zdrobn.zdrobnienie kicia, zgrub.zgrubnie kocica
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) od kot
uwagi:
tłumaczenia:

• dolnołużycki: (1.1) kócka f
• duński: (1.1) hunkat w
• farerski: (1.1) ketta f
• fiński: (1.1) kissa
• francuski: (1.1) chatte f
• interlingua: (1.1) catta
• niemiecki: (1.1) Katze f
• rosyjski: (1.1) кошка frodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) katt
• włoski: (1.1) gatta f

[edytuj] kotka (język fiński)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) orzeł

odmiana:
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.rzeczownik Kotka
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: