kotka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kotka (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) samica kota
- (1.2) bot. bazia
- (1.3) pieszcz. o młodej, przymilnie zachowującej się kobiecie
odmiana: (1.1) lp kotk|a, ~i, kotce, ~ę, ~ą, kotce, ~o; lm ~i, ~ek, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:
- (1.1) Na balkonie pięć kocurów zaleca się do mojej kotki!
- (1.2) Na drzewach pojawiły się już pierwsze kotki.
- (1.3) A gdzie to moja kotka mnie dziś zabiera?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy: (1.1) kocur
wyrazy pokrewne: zdrobn. kicia, zgrub. kocica
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) od kot
uwagi: tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle → bazia
- angielski: (1.1) pussy
- dolnołużycki: (1.1) kócka f
- duński: (1.1) hunkat w
- farerski: (1.1) ketta f
- fiński: (1.1) kissa
- francuski: (1.1) chatte f
- interlingua: (1.1) catta
- korsykański: (1.1) ghjatta f
- niemiecki: (1.1) Katze f
- rosyjski: (1.1) кошка f
- szwedzki: (1.1) katt
- ukraiński: (1.1) кішка f
- wilamowski: (1.1) kić f
- włoski: (1.1) gatta f
[edytuj] kotka (język fiński)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) orzeł
odmiana: (1.1) kotk‧a (→ wzór odmiany) przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje: (1.1) korppikotka, kotkansiipi
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
