orange

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

zobacz też: Orange

Spis treści

1 orange (język angielski)
2 orange (język duński)
3 orange (język francuski)
4 orange (interlingua)
5 orange (język niemiecki)

[edytuj] orange (język angielski)

oranges (1.1)

1.2

wymowa: wymowa kanadyjska
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) bot. pomarańcza

(1.2) kolor pomarańczowy

przymiotnik

(2.1) pomarańczowy

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza orange, lm liczba mnoga oranges
przykłady:

(1.1) I bought an orange. → Kupiłem pomarańczę.

(2.1) My car is orange. → Mój samochód jest pomarańczowy.

składnia:
kolokacje: (1.1) sour orange, bitter orange, sweet orange, mandarin orange
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: ok. roku 1300, ze starofrancuskiego orenge (wiek 12), z średn. łac. pomum de orenge, z włoskiego arancia, pierwotnie naracia (Venetian naraza), z arabskiego naranj, z perskiego narang, z sankrytu naranga-s „drzewo pomarańczowe”, wcześniej - nieznanego pochodzenia. Strata początkowego n- nastąpiła prawdopodobnie z powodu pomyłek związanych z zaimkiem określonym (une narange, una narancia), możliwy wpływ francuskiego or - „złoto”.
uwagi: zobacz też: owoce po angielsku

[edytuj] orange (język duński)

1.1

orange (2.1)

wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) pomarańczowy (kolor)

rzeczownik

(2.1) bot. pomarańcza

odmiana: (1.1) ~, ~, ~; (2.1) ~, ~n, ~r, ~rne
przykłady:

(1.1) Min bil er orange. → Mój samochód jest pomarańczowy.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (2.1) appelsin
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: kolory w język duńskim