historie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] historie (język czeski)
wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) historia
odmiana:
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
[edytuj] historie (język duński)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) historia (nauka zajmująca się badaniem przeszłości)
- (1.2) historia (krótka opowieść, opis jakiegoś wydarzenia)
odmiana: (1) en historie, historien, historier, historierne
przykłady:
- (1.2) Historien om den politiske skandale viste sig at være en and. → Ta historia o skandalu politycznym okazała się kaczką dziennikarską.
składnia:
kolokacje: (1.2) at skrive / fortælle en ~
synonimy: (1.2) fortælling, anekdote, eventyr
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. historisk
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
[edytuj] historie (język norweski (bokmål))
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński
- historia
- (1.1) (nauka)
- (1.2) (opowieść)
odmiana: (1.1) en historie, historien lub ei historie, historia (1.2) en historie, historien, historier, historiene lub ei historie, historia, historier, historiene
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. historiker; przym. historisk
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
