chiński

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] chiński (język polski)

wymowa: IPA: [ˈçĩj̃sʲci], AS: [χʹĩĩ ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie• nazal. nazalizacja• ń→j wymowa N jako nosowego J
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) odnoszący się do państwa Chiny

w użyciu rzeczownikowym

(2.1) język urzędowy w Chinach

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje: (2.1) mówić/pisać po ~u
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik Chiny, chińszczyzna
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Chinese
• białoruski: (1.1) кітайскі
• bułgarski: (1.1) китайски
• esperanto: (1.1) ĉina
• francuski: (1.1) chinois
• grecki: (1.1) κινέζικος
• gruziński: (1.1) ჩინური
• islandzki: (1.1) kínverskur
• jidysz: (1.1) כינעזיש (chinezisz)
• koreański: (1.1) 중국어
• niemiecki: (1.1) chinesisch
• norweski (bokmål): (1.1) kinesisk
• rosyjski: (1.1) китайский
• slovio: (1.1) Cxinaju (Чинайу); (2.1) Cxinaio (Чинаио)
• szwedzki: (1.1) kinesisk; (2.1) kinesiska w rodzaj wspólny