podanie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] podanie (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pismo z prośbą skierowane do władz

(1.2) opowieść o przeszłości przekazywana w ustnej formie z pokolenia na pokolenie; zob. zobacz też podanie (literatura) w Wikipedii

(1.3) praw. prawniczy forma wszczęcia postępowania administracyjnego na wniosek strony

(1.4) przekazanie piłki w grach zespołowych

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza poda|nie, ~nia, ~niu, nie, ~niem, ~niu, ~nie; lm liczba mnoga ~nia, ~ń, ~niom, ~nia, ~niami, ~niach, ~nia przykłady:

(1.1) Napisałem podanie o umorzenie sprawy.

(1.1) Złożyłam podanie do dziekana.

składnia: ~ o + B. biernik, ~ do + D. dopełniacz
kolokacje: (1.1) złożyć / napisać / przyjąć / odrzucić ~; ~ o pracę
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. czasownik ndk. aspekt niedokonany podawać, dawać, dk. aspekt dokonany podać, dać; przym. przymiotnik podaniowy; zdrobn. zdrobniale podanko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zob. zobacz też podanie w Wikipedii tłumaczenia:

• angielski: (1.1) application; (1.3) tale; (1.4) pass
• duński: (1.1) ansøgning w rodzaj wspólny
• japoński: (1.1) 願書 (がんしょ), アプリケーション; (1.3) 物語 (ものがたり)
• niemiecki: (1.1) Bewerbung f rodzaj żeński, Bewerbungsschreiben n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) заявление n rodzaj nijaki; (1.3) предание n rodzaj nijaki; (1.4) подача f rodzaj żeński
• węgierski: (1.1) beadvány