baśń

baśń (język polski)

bohaterowie baśni (1.1) przedstawieni na znaczku pocztowym

wymowa:

IPA: [baɕɲ̊], AS: [baśń̦], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) lit. literacko utwór o treści fantastycznej; zob. zobacz też baśń w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1) Matka ją najciekawszych baśni uczyła, ojciec najstarszymi podaniami karmił. (J. I. Kraszewski: Stara baśń)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) bajka

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik baśniowość

przym. przymiotnik baśniowy

przysł. przysłówek baśniowo

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) tale, fairy tale
• arabski: (1.1) أسطورة
• czeski: (1.1) báje
• interlingua: (1.1) fabula
• niemiecki: (1.1) Fabel f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) παραμύθι n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) сказка f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) fabel w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) казка f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) favola f rodzaj żeński

źródła: