zerowy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

zerowy (język polski)[edytuj]

zerowy (1.2) słupek
wymowa:
IPA[zɛˈrɔvɨ], AS[zerovy]
znaczenia:

przymiotnik[1]

(1.1) taki, którego wartość wynosi zero
(1.2) identyfikowany przez zero; taki, który w określonym porządku liczenia poprzedza pierwszy
(1.3) początkowy, wyjściowy[2][3]
(1.4) jęz. pusty, nie mający treści
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Szanse na to, że nauczę się do egzaminu w tydzień zerowe.
(1.2) Winda na stacji metra minęła poziom zerowy i zjechała na minus pierwszy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) punkt zerowywektor zerowy
(1.2) termin zerowypołudnik zerowyklasa zerowazabytek klasy zerowejzerowa zasada termodynamikizerowy tryb warunkowyrok zerowygodzina zerowa
(1.3) przegląd zerowy samochoduopcja zerowapołożenie zerowegrupa zerowahipoteza zerowa
(1.4) morfem zerowyrodzajnik zerowyprzedimek zerowyformant zerowyprzyrostek zerowyzerowy formant słowotwórczy
synonimy:
(2.1) początkowy, wyjściowy
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zero n, zerowanie n, zerownik m, zerówka f, zerówkowicz m
czas. zerować, wyzerować
skr. 0.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Wyraz "zerowy" nie jest liczebnikiem porządkowym, gdyż "zero" nie jest liczebnikiem głównym, lecz rzeczownikiem. Odmienia się bowiem przez liczby. „Zerowy” tak się ma do „zero”, jak „dziesiątkowy” do „dziesiątka”, a nie jak „dziesiąty” do „dziesięć”.
tłumaczenia:
źródła:
  1. niezerowy w: Poradnia Językowa PWN.
  2. hasło zerowy w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. hasło zerowy w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.