number

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] number (język angielski)

wymowa: IPA: /'nʌmbɚ/ posłuchaj (4.1) posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) mat. matematyka numer, liczba

(1.2) pewna ilość, zwykle dużo

czasownik przechodni

(2.1) numerować

czasownik nieprzechodni

(3.1) liczyć sobie, mieć ileś elementów; doliczyć się czegoś w czymś; sięgnąć

przymiotnik

(4.1) zob. numb

odmiana: (1) lp liczba pojedyncza number; lm liczba mnoga ~s; (2, 3) number, ~ed, ~ed; he ~s; be ~ing
przykłady:

(1.1) Passengers flying to London are requested to proceed to gate number 3 (three). → Pasażerowie lecący do Londynu są proszeni o przejście do wyjścia numer 3 (trzy).

(1.2) I saw a number of insects. → Widziałem dużo owadów.

(2.1) Will you please number these sheets? → Czy mógłbyś ponumerować te arkusze?

(3.1) Victims of the flood numbered about 2000 (two thousand) people. → Ofiary powodzi sięgnęły około 2000 (dwóch tysięcy) ludzi.

składnia:
kolokacje: (1.1) atomic number, binary number, cardinal number, even number, natural number, octane number, odd number; phone number
synonimy: (1.1) skrót No. (stosowany przy adresowaniu)
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. przymiotnik numberless; (2.1) przym. przymiotnik numberable; rzecz. rzeczownik numberer
związki frazeologiczne: (1.1) number one
etymologia: (1, 2, 3) średn. ang., starofr. nombre, z łac. numerus
uwagi: