popiół
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] popiół (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) szary proszek pozostający po spaleniu czegoś
- (1.2) (tylko w liczbie mnogiej) szczątki osoby (najczęściej w postaci popiołu (1.1))
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik popiół popioły dopełniacz popiołu popiołów celownik popiołowi popiołom biernik popiół popioły narzędnik popiołem popiołami miejscownik popiele popiołach wołacz popiele popioły
- przykłady:
- (1.1) Zanim rozpaliłem w piecu musiałem wygarnąć z niego popiół.
- (1.2) Rozsypał popioły swojego ojca nad rzeką.
- składnia:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ash
- arabski: (1.1) رماد
- azerski: (1.1) kül
- baskijski: (1.1) errauts
- chorwacki: (1.1) pepeo m
- duński: (1.1) aske
- esperanto: (1.1) cindro
- estoński: (1.1) saar, saarepuu
- francuski: (1.1) cendre f
- hebrajski: (1.1) אפר m (efer)
- hindi: (1.2) राख
- hiszpański: (1.1) ceniza f
- islandzki: (1.1) aska
- jidysz: (1.1) אַש n (asz)
- kazachski: (1.1) күл
- niemiecki: (1.1) Asche f
- nowogrecki: (1.1) στάχτη f
- rosyjski: (1.2) зола f, пепел m
- słowacki: (1.1) popol
- suahili: (1.1) majivu
- szwedzki: (1.1) aska w
- tajski: (1.2) เถ้าถ่าน, เถ้า
- tetum: (1.1) ahi-kadesan
- turecki: (1.1) kül
- węgierski: (1.1) hamu
- włoski: (1.1) cenere f
- źródła:
