prosta
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] prosta (język polski)
wymowa: IPA: /ˈprɔsta/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) mat. nieposiadająca końców krzywa, która dla każdych dwóch swoich punktów zawiera w całości najkrótszą drogę pomiędzy nimi; zob. też prosta w Wikipedii
przymiotnik
odmiana: (1.1) lp prost|a, ~ej, ~ej, ~ą, ~ą, ~ej, ~a; lm prost|e, ~ych, ~ym, ~e, ~ymi, ~ych, ~e przykłady:
- (1.1) W geometrii euklidesowej prosta przecina okrąg w co najwyżej dwóch punktach.
składnia:
kolokacje: (1.1) prosta styczna/sieczna; prosta równoległa/prostopadła; rysować/kreślić/prowadzić prostą; wyznaczać wzór prostej
synonimy: (1.1) linia
antonimy: (1.1) łamana; (1.1) krzywa
wyrazy pokrewne: przym. prosty; rzecz. prostota; przysł. prosto
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) od „linia (która jest) prosta”, tzn. bez zakrzywień
uwagi: tłumaczenia: