prosta

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

prosta (język polski)[edytuj]

prosta na płaszczyźnie (oznaczona kolorem czerwonym)
wymowa:
IPA[ˈprɔsta], AS[prosta]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mat.  nieposiadająca końców krzywa, która dla każdych dwóch swoich punktów zawiera w całości najkrótszą drogę pomiędzy nimi; zob.  też prosta w Wikipedii

przymiotnik, forma pochodna

(2.1) lp  f  zob. : prosty
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W geometrii euklidesowej prosta przecina okrąg w co najwyżej dwóch punktach.
(1.1) Prosta jest krzywą o nieskończonym promieniu krzywizny.
składnia:
kolokacje:
(1.1) prosta styczna / sieczna • prosta równoległa / prostopadłarysować / kreślić / prowadzić prostą • wyznaczać wzór prostej
synonimy:
(1.1) linia prosta
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  prosty
rzecz.  prostota
przysł.  prosto
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) od „linia (która jest) prosta”, tzn. bez zakrzywień
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: