prosta

prosta (język polski)

prosta na płaszczyźnie (oznaczona kolorem czerwonym)

wymowa:

IPA: [ˈprɔsta], AS: [prosta]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mat. matematyka, matematyczny nieposiadająca końców krzywa, która dla każdych dwóch swoich punktów zawiera w całości najkrótszą drogę pomiędzy nimi; zob. zobacz też prosta w Wikipedii

przymiotnik

(2.1) lp liczba pojedyncza f rodzaj żeński zob. zobacz: prosty

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	prosta	proste
dopełniacz	prostej	prostych
celownik	prostej	prostym
biernik	prostą	proste
narzędnik	prostą	prostymi
miejscownik	prostej	prostych
wołacz	prosta	proste

przykłady:

(1.1) W geometrii euklidesowej prosta przecina okrąg w co najwyżej dwóch punktach.

(1.1) Prosta jest krzywą o nieskończonym promieniu krzywizny.

składnia:

kolokacje:

(1.1) prosta styczna / sieczna • prosta równoległa / prostopadła • rysować / kreślić / prowadzić prostą • wyznaczać wzór prostej

synonimy:

(1.1) linia prosta

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik prosty

rzecz. rzeczownik prostota

przysł. przysłówek prosto

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) od „linia (która jest) prosta”, tzn. bez zakrzywień

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) line, straight line
• arabski: (1.1) خط
• czeski: (1.1) přímka
• duński: (1.1) linje w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) droite f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) recta f rodzaj żeński
• ido: (1.1) lineo
• islandzki: (1.1) (bein) lína f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Gerade f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) ευθεία f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) прямая f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) (rät) linje w rodzaj wspólny

źródła: