matematyk
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] matematyk (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) osoba zajmująca się zawodowo matematyką
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik matematyk matematycy dopełniacz matematyka matematyków celownik matematykowi matematykom biernik matematyka matematyków narzędnik matematykiem matematykami miejscownik matematyku matematykach wołacz matematyku matematycy
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. matematyczka f, matematyka f
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. mathematicus[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) mathematician
- arabski: (1.1) رياضي
- baskijski: (1.1) matematikari
- bułgarski: (1.1) математик
- dolnołużycki: (1.1) matematikaŕ m
- esperanto: (1.1) matematikisto
- interlingua: (1.1) mathematico
- japoński: (1.1) 数学者 (すうがくしゃ)
- jidysz: (1.1) מאַטעמאַטיקער m (matematiker)
- niemiecki: (1.1) Mathematiker m
- norweski (bokmål): (1.1) matematiker
- rosyjski: (1.1) математик m
- słowacki: (1.1) matematik
- szwedzki: (1.1) matematiker
- węgierski: (1.1) matematikus
- źródła: