matematyk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] matematyk (język polski)


wymowa: IPA: [ˌmatɛ̃ˈmatɨk], AS: [matẽmatyk], zjawiska fonetyczne: nazal. akc. pob. 
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba zajmująca się zawodowo matematyką

odmiana: (1.1) lp  matematy|k, ~ka, ~kowi, ~ka, ~kiem, ~ku, ~ku; lm  ~cy, ~ków, ~kom, ~ków, ~kami, ~kach, ~cy przykłady:

(1.1) Mój wujek jest matematykiem.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  matematyczka
związki frazeologiczne:
etymologia: łac.  mathematicus[1]
uwagi: tłumaczenia:

źródła:

  1. hasło matematyk w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.
W innych językach