algebra

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Algebra

[edytuj] algebra (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jeden z działów matematyki; zob. zobacz też algebra w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza algeb|ra, ~ry, ~rze, ~rę, ~rą, ~rze, ~ro; blm bez liczby mnogiej
przykłady:

(1.1) Przy rozwiązywaniu zadań za pomocą algebry powinniśmy sprawdzać otrzymane wyniki.

składnia:
kolokacje: ~ liniowa, uniwersalna, komutatywna, rozmyta, zbiorów
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik algebraiczny; rzecz. rzeczownik algebraik m rodzaj męski
związki frazeologiczne:
etymologia: łac. łacina algebra z arab. arabski al-dżabr
uwagi:
tłumaczenia:

• interlingua: (1.1) algebra
• niemiecki: (1.1) Algebra f rodzaj żeński

[edytuj] algebra (interlingua)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) mat. matematyka algebra

odmiana:
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: Hasło zaimportowane automatycznie - wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!