kurator

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kurator (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[kuˈratɔr], AS[kurator]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) praw.  osoba wyznaczona przez sąd na przedstawiciela osoby, która nie może sama prowadzić swoich spraw; zob.  też kurator w Wikipedii
(1.2) praw.  osoba wyznaczona przez sąd do sprawowania dozoru nad nieletnim wykazującym demoralizację lub dopuszczającym się czynów karalnych, jak i nad skazanym mającym wyrok pozbawienia wolności w warunkowym zawieszeniu; zob.  też kurator sądowy w Wikipedii
(1.3) urzędnik sprawujący nadzór pedagogiczny nad szkołami i placówkami oświatowymi w danym województwie; zob.  też kurator oświaty w Wikipedii
(1.4) osoba zajmująca się organizacją wystaw; zob.  też kurator sztuki w Wikipedii
(1.5) nieordynowany przedstawiciel parafii w niektórych Kościołach protestanckich
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
forma żeńska kuratorka
rzecz.  kuratela, kuratorium, kuratorstwo
przym.  kuratorski, kuratoryjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  curator
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

kurator (esperanto (morfem))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) kurator, opiekun
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne:
rzecz.  kuratoro, kuratoreco
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: