krawężnik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
krawężnik (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- wymowa, IPA: [kraˈvɛ̃w̃ʒʲɲik], AS: [kravẽũ̯žʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ę
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) granica między chodnikiem a jezdnią
- (1.2) pot. o policjancie pracującym w drogówce[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik krawężnik krawężniki dopełniacz krawężnika krawężników celownik krawężnikowi krawężnikom biernik krawężnik krawężniki narzędnik krawężnikiem krawężnikami miejscownik krawężniku krawężnikach wołacz krawężniku krawężniki - (1.2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik krawężnik krawężniki dopełniacz krawężnika krawężników celownik krawężnikowi krawężnikom biernik krawężnika krawężników narzędnik krawężnikiem krawężnikami miejscownik krawężniku krawężnikach wołacz krawężniku krawężniki
- przykłady:
- (1.1) Cyklista spadł z roweru i rozbił kolano o krawężnik.
- (1.2) Byłbym wcześniej, ale krawężnik zatrzymał mnie tuż przed domem i wlepił mi mandat za brak świateł.
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) od krawędź
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bryt. kerb, amer. curb
- duński: (1.1) kantsten w, fortovskant w
- francuski: (1.1) bordure f
- hiszpański: (1.1) bordillo m
- niemiecki: (1.1) Bordkante f, Bordstein m, Kantenstein m, Randstein m
- nowogrecki: (1.1) κράσπεδο n πεζοδρομίου
- źródła:
- ↑ Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 142, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.
