krawężnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

krawężnik (język polski)[edytuj]

krawężnik (1.1)
krawężnik (2.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[kraˈvɛ̃w̃ʒʲɲik], AS[kravũ̯žʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. asynch. ę  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) granica między chodnikiem a jezdnią

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pot.  policjant pracującym w drogówce[1]
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Jacuś spadł z roweru i rozbił sobie kolano o krawężnik.
(2.1) Byłbym wcześniej, ale krawężnik zatrzymał mnie tuż przed domem i wlepił mandat za brak świateł.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) reg. śl.  borsztajn
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  krawędź f , krawędziak m 
przym.  krawężnikowy, krawędziowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol.  krawędź
(2.1) od (1.1)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 142, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.