przystojny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

przystojny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pʃɨˈstɔjnɨ], AS[pšystoi ̯ny], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który cechuje się przyjemną powierzchownością i dobrą postawą, wywołuje przyjemne odczucia estetyczne
(1.2) przest. , książk.  zgodny z konwenansem, dobrymi obyczajami, czylitaki, który przystoi”.
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.2) przystojne zachowanie
synonimy:
(1.1) ładny, urodny, urodziwy, atrakcyjny, interesujący, ponętny
(1.2) obyczajny, przyzwoity
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  przystojniak m , przystojniaczek m , przystojniacha m , przystojność f , przystojeństwo n 
przysł.  przystojnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zgodnie z dobrymi obyczajami określenie „przystojny” stosowane jest z reguły wobec mężczyzn lub młodzieńców, raczej nie wobec kobiet i dzieci
tłumaczenia:
źródła:
hasło przystojny w: SJP.pl.