Waldemar

Waldemar (język polski)

wymowa:

IPA: [valˈdɛ̃mar], AS: [valdẽmar], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię męskie; zob. zobacz też Waldemar w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Waldemar	Waldemarowie
dopełniacz	Waldemara	Waldemarów
celownik	Waldemarowi	Waldemarom
biernik	Waldemara	Waldemarów
narzędnik	Waldemarem	Waldemarami
miejscownik	Waldemarze	Waldemarach
wołacz	Waldemarze	Waldemarowie

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik zdrobn. zdrobniale Waldek, Walduś, Waldeczek, Waldi

forma żeńska Waldemara

związki frazeologiczne:

etymologia:

swn. staro-wysoko-niemiecki waltan + mari (panować + sławny)

uwagi:

tłumaczenia:

• czeski: (1.1) Valdemar
• duński: (1.1) Valdemar
• esperanto: (1.1) Valdemaro
• fiński: (1.1) Valdemar
• holenderski: (1.1) Waldemar
• niemiecki: (1.1) Waldemar
• norweski: (1.1) Waldemar, Valdemar
• szwedzki: (1.1) Valdemar
• włoski: (1.1) Valdemaro

źródła: