sprog

sprog (język duński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) język (zbiór słów, reguł gramatycznych, alfabetu)

odmiana:

(1.1) et sprog, sproget, sprog, sprogene

przykłady:

(1.1) Det danske sprog er en dialekt af et fælles nordisk sprog. → Język duński jest dialektem języka nordyckiego.

składnia:

kolokacje:

(1.1) beherske et ~ → opanować język • det skrevne/talte ~ → język pisany/mówiony • kunne et ~ → znać język • fremmedsprog • sproglærer • sprogvidenskab

synonimy:

(1.1) lingua, mål

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik sproglig

związki frazeologiczne:

(1.1) tale samme sprog • tegnsprog

etymologia:

uwagi:

źródła: