indoeuropejski
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] indoeuropejski (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci], AS: [ĩndoeu̯ropei ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• u → ł • akc. pob. wymowa
- znaczenia:
przymiotnik
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik indoeuropejski indoeuropejska indoeuropejskie indoeuropejscy indoeuropejskie dopełniacz indoeuropejskiego indoeuropejskiej indoeuropejskiego indoeuropejskich celownik indoeuropejskiemu indoeuropejskiej indoeuropejskiemu indoeuropejskim biernik indoeuropejskiego indoeuropejski indoeuropejską indoeuropejskie indoeuropejskich indoeuropejskie narzędnik indoeuropejskim indoeuropejską indoeuropejskim indoeuropejskimi miejscownik indoeuropejskim indoeuropejskiej indoeuropejskim indoeuropejskich wołacz indoeuropejski indoeuropejska indoeuropejskie indoeuropejscy indoeuropejskie
- przykłady:
- (1.1) Indoeuropejczycy to umowna nazwa grupy ludów posługujących się językami indoeuropejskimi.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) język/lud ~ • praindoeuropejski
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) nieindoeuropejski
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Indoeuropejczyk
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- indo- + europejski
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Indo-European
- duński: (1.1) indoeuropæisk
- francuski: (1.1) indo-européen
- hiszpański: (1.1) indoeuropeo
- niemiecki: (1.1) indoeuropäisch
- nowogrecki: (1.1) ινδοευρωπαϊκός
- źródła:
