gąbka

gąbka (język polski)

gąbka (1.1) do mycia

gąbki (1.2) na dnie morza

wymowa:

IPA: [ˈɡɔ̃mpka], AS: [gõmpka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. utrata dźwięczności • nazal. nazalizacja • asynch. ą  asynchroniczna wymowa ą  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów; zob. zobacz też gąbka w Wikipedii

(1.2) zool. zoologia prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne; zob. zobacz też gąbki w Wikipedii

(1.3) daw. dawniej, dawny zdrobn. zdrobniale gęba

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	gąbka	gąbki
dopełniacz	gąbki	gąbek
celownik	gąbce	gąbkom
biernik	gąbkę	gąbki
narzędnik	gąbką	gąbkami
miejscownik	gąbce	gąbkach
wołacz	gąbko	gąbki

przykłady:

(1.1) Uczeń ścierał tablicę gąbką.

(1.2) Woda z drobnym pokarmem do wnętrza gąbki wpływa za pośrednictwem porów.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik gąbczasty

związki frazeologiczne:

(1.3) pieczone gołąbki nie lecą same do gąbki

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: gębusia

• angielski: (1.1-2) sponge
• arabski: (1.1-2) إسفنج
• francuski: (1.1-2) éponge f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) svampur m rodzaj męski; (1.2) svampdýr n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1-2) Schwamm m rodzaj męski; (1.1) Badeschwamm
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• rosyjski: (1.1-2) губка
• szwedzki: (1.1) svamp w rodzaj wspólny
• walijski: (1.1-2) sbwng
• wilamowski: (1.1-2) śwaom

źródła: