kroczyć

kroczyć (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈkrɔʧ̑ɨʨ̑], AS: [kročyć] wymowa

znaczenia:

czasownik

(1.1) iść wolno, dużymi krokami, dostojnie

(1.2) dążyć, zmierzać do czegoś, starać się coś osiągnąć

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) kroczyć na czele • kroczyć ulicą • kroczyć za trumną

(1.2) kroczyć do celu

synonimy:

(1.1) stąpać

(1.2) dążyć

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik kroczenie n rodzaj nijaki, krok m rodzaj męski, kroczek m rodzaj męski

związki frazeologiczne:

kroczyć utartą drogą

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• czeski: (1.1) kráčet
• rosyjski: (1.1) шагать
• ukraiński: (1.1) крокувати

źródła: