μόνος

μόνος (język nowogrecki)

wymowa:

IPA: [ˈmo.nos]

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) sam (jeden)

(1.2) samotny

(1.3) pojedynczy

(1.4) jedyny, wyłączny

odmiana:

(1) P3: lp liczba pojedyncza μόνος m rodzaj męski, μόνη f rodzaj żeński, μόνο n rodzaj nijaki; lm liczba mnoga μόνοι m rodzaj męski, μόνες f rodzaj żeński, μόνα n rodzaj nijaki

przykłady:

(1.1)

składnia:

często dla wzmocnienia stawia się po nim zaimek dzierżawczy: μόνος του, μόνη της, μόνοι μας itp.

kolokacje:

synonimy:

(1.1) μονάχος

(1.4) μοναδικός

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik μοναχικός, μοναχός

rzecz. rzeczownik μονάδα, μοναχός, μοναχή

przysł. przysłówek μόνο, μόνας, μονάχα, μοναχά

tem. słow. temat słowotwórczy μονο-, μονό-

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. starogrecki μόνος

uwagi:

źródła:

μόνος (język starogrecki)

wymowa:

IPA: [mónos]

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) jedyny

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza μόνος m rodzaj męski, μόνη f rodzaj żeński, μόνον n rodzaj nijaki

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: