pobożny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] pobożny (język polski)

wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) taki, który żyje zgodnie z zasadami religii

odmiana: lp liczba pojedyncza pobożny m rodzaj męski, pobożna f rodzaj żeński, pobożne n rodzaj nijaki; lm liczba mnoga pobożni mosob. rodzaj męskoosobowy, pobożne nmosob. rodzaj niemęskoosobowy
przykłady:

(1.1) Pani Janeczka jest bardzo pobożna: codziennie odmawia modlitwę i chodzi do kościoła.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) religijny, wierzący, bogobojny
antonimy: (1.1) bezbożny
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik bóg, pobożność; przym. przymiotnik boży
związki frazeologiczne: pobożne życzenie
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) pious
• esperanto: (1.1) pia, religia
• holenderski: (1.1) vroom
• islandzki: (1.1) guðhræddur
• jidysz: (1.1) פֿרום (frum)
• niemiecki: (1.1) fromm
• szwedzki: (1.1) from
• włoski: (1.1) pio