gud

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Gud

[edytuj] gud (język duński)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) bóg

(1.2) Bóg

odmiana: (1.1) en gud, guden, guder, guderne przykłady:

(1.2) Længslen efter Gud er indskrevet i menneskets hjerte. → Tęsknota do Boga wpisana jest w serce człowieka.

składnia:
kolokacje: (1) bede til ~, trå på ~
synonimy: (1.2) den Almægtige, Faderen, Herren, Jahve, Optimum Maximus, Skaberen, Vorherre
antonimy: (1.1) djævel
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: (1.2) gudbevares
etymologia:
uwagi:

[edytuj] gud (język norweski (bokmål))

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bóg

odmiana: (1.1) en gud, guden, guder, gudene przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] gud (język szwedzki)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) bóg (w religiach politeistycznych)

odmiana: en gud, guden, gudar, gudarna przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: gudinna
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: por. porównaj Gud