świta

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] świta (język polski)

wymowa:
IPA[ˈɕfʲita], AS[śfʹita], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) otoczenie asystujące przywódcy

czasownik

(2.1) lp  3 os.  ter.  zob. : świtać
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W tym miejscu zatrzymała się straż poprzedzająca książęcą świtę. (B. Prus: Faraon)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem.  Suite z franc.  suite[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło świta w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia