pierdolić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

pierdolić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pʲjɛr.ˈdɔ.lʲiʨ̑], AS[pʹi ̯er.do.lʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk.  brak)

(1.1) wulg.  lekceważyć[1]
(1.2) wulg.  zmyślać, mówić coś głupiego[2]
(1.3) wulg.  czasownik ekspresyjny, wyrażający np. niedowierzanie, zaskoczenie

czasownik przechodni (dk.  brak)

(2.1) wulg.  mylić
(2.2) wulg.  uprawiać seks
(2.3) wulg.  zmyślać, mówić coś głupiego
(2.4) wulg.  lekceważyć

czasownik przechodni (dk.  spierdolić)

(3.1) wulg.  psuć

czasownik zwrotny pierdolić się (dk.  popierdolić się)

(4.1) wulg.  mylić się (w zn. być mylonym)
(4.2) wulg.  mylić się

czasownik zwrotny pierdolić się (dk.  spierdolić się)

(5.1) wulg.  psuć się

czasownik zwrotny pierdolić się (dk.  brak)

(6.1) wulg.  uprawiać seks
(6.2) wulg.  zajmować się mozolnie, robić coś powoli[1]
odmiana:
koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Pierdolę jego zdanie! I tak zrobię tak jak uważam.
(1.2) Naprawdę?! Pierdolisz, nie wierzę ci.
(1.3) O ja pierdolę! Wygrałem nagrodę w jakimś konkursie!
(2.1) Ciągle pierdolę godziny zajęć i mam nieobecności.
(2.2) Jaś pierdoli Małgosię.
(2.3) Pierdolisz bzdury, już nie mogę słuchać tych głupot.
(2.4) Pierdolę to wszystko! Już mnie to nie obchodzi.
(3.1) Pierdolę każdą robotę za jaką się nie wezmę.
(4.1) Znaki drogowe mi się pierdolą.
(4.2) Zawsze pierdolę się w obliczeniach.
(5.1) Pierdoli mi się komputer.
(6.1) Pierdolimy się każdego wieczoru.
(6.1) Janusz pierdoli się z Beatą.
(6.2) Już nie mam siły; pierdolę się z tym od rana.
składnia:
(1.1-3) pierdolić
(2.1-4) pierdolić + B. 
(6.1-2) pierdolić się z +N. 
kolokacje:
synonimy:
(1.1) lekceważyć, olewać, ignorować
pot.  chrzanić, pierniczyć
wulg.  pierdzielić, pieprzyć
(1.2) zmyślać
pot.  chrzanić, pierniczyć
wulg.  pieprzyć
(2.1) mylić, plątać; wulg.  pieprzyć
(3.1) psuć, niszczyć; wulg.  jebać
(2.2) uprawiać seks, kopulować; wulg.  pieprzyć, jebać, rypać
(2.3) zmyślać, chrzanić; wulg.  pieprzyć
(2.4) lekceważyć; wulg.  pieprzyć, mieć w dupie, srać na coś; posp.  pierdzielić
(4.1-2) mylić się; wulg.  pieprzyć
(5.1) psuć się; wulg.  pieprzyć
(6.1) uprawiać seks, kopulować; wulg.  pieprzyć, chędożyć się, bzykać, posuwać, ruchać
(6.2) zajmować się mozolnie; wulg.  pieprzyć się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  opierdol, pierd, pierdolenie, pierdolec, pierdoleniec, pierdoła, pierdółka, pierdółeczka, pierdolnięcie, pierdolnik, pierdnięcie, pierdolnik, pierduśnik, popierdoleniec
czas.  dopierdalać, napierdalać, napierdzieć, odpierdalać, opierdalać, podpierdalać, popierdalać, popierdywać, przepierdalać, przypierdalać, rozpierdalać, spierdalać, upierdalać, wpierdalać, wypierdalać, upierdalać, zapierdalać
czas.  dk.  (2.3, 4.2) pierdolnąć
(2.1, 4.1) popierdolić
(3.1, 5.1) spierdolić
przym.  dopierdolony, napierdolony, napierdzielony, napierdzony, opierdolony, opierdalany, pierdolnięty, podpierdolony, popierdolony, przepierdolony, przypierdolony, rozpierdolony, spierdolony, upierdolony, wypierdolony, zapierdolony, pierdolony
wykrz.  pierdut, pierdu-pierdu
związki frazeologiczne:
coś kogoś pierdolipierdol się!nie będę się z tobą pierdoliłja pierdolę!nie pierdol mi tu
etymologia:
od słowa „pierdoła” (1588 r., o starym niedołędze), a to z kolei od słowa „pierdzieć”; przed XIX w. słowo przyzwoite, używane na salonach np. Józef Wybicki w liście z 1783 r. używa „co ona pierdoli?” w znaczeniu „cóż za niestworzone rzeczy ona wygaduje”[3].
uwagi:
zobacz też: http://leksykot.top.hell.pl/jenzyk/polskie/drobiazgi/pierdol.shtml
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 229, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.
  2. Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 228, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.
  3. Andrzej Bańkowski, Słownik etymologiczny języka polskiego, t.II, Warszawa 2000, s.557