wieczór

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wieczór (język polski)[edytuj]

wieczór (1.1)
wymowa:
IPA[ˈvʲjɛʧ̑ur], AS[vʹi ̯ečur], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j  ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) część doby między zachodem słońca a nocą
(1.2) pot. impreza
(1.3) daw. zabawa taneczna[1]

przysłówek

(2.1) oznaczający (1.1) porę dnia
odmiana:
(1.1)
(1.2)
przykłady:
(1.1) Koncert rozpocznie się wieczorem i potrwa całą noc.
(1.2) W dzisiejszym wieczorze wystąpi gościnnie kabaret „Potem”.
(1.3) Gdy raz na tańcujący wieczór miała iść Antolka, / to do kuzyna Bolka mówiłapłacząctak: / „Ja nie mam co na siebie włożyć (…)!”[3]
(2.1) Dziś wieczór idziemy do kina.
składnia:
kolokacje:
(1.2) wieczór artystycznywieczór autorski
synonimy:
(1.1) koniec dnia, wieczorowa pora
(2.1) wieczorem
antonimy:
(1.1) poranek
hiperonimy:
(1.1) pora dnia
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wieczornica ż, wieczerza ż, wieczorynka ż, wieczorówka ż
zdrobn. wieczorek m
czas. wieczerzać ndk.
przym. wieczorny, wieczorowy
przysł. wieczorem, wieczorami, wieczorkiem, wieczorowo
związki frazeologiczne:
(1.1) dobry wieczórdo wieczora! • od świętej Anki chłodne wieczory, poranki
(1.2) wieczór kawalerski, wieczór panieński
etymologia:
(1.1) prasł. *večerъ < praindoeur. *wekʷsperos
uwagi:
tłumaczenia:
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: wieczorem
źródła:
  1. Ignacy Stein, O powstawaniu wyrazów, „Poradnik Językowy” nr 5/1907, s. 72.
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Andrzej Włast, Ja nie mam co na siebie włożyć.

wieczór (język kaszubski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wieczór

przysłówek

(2.1) wieczorem
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: