spierdolić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

spierdolić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[spʲjɛrˈdɔlʲiʨ̑], AS[spʹi ̯erdolʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j 
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) wulg. aspekt dokonany od spierdalać

czasownik przechodni

(2.1) wulg. zepsuć
(2.2) wulg. zrobić źle
(2.3) wulg. zrzucić, zepchnąć; przewrócić
(2.4) wulg. uciec
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
(2.1-4) koniugacja VIa
przykłady:
(2.1) Te kurwy spierdoliły mi kompa!
(2.2) Ten pojebaniec znów totalnie spierdolił sprawę.
(2.3) Widziałeś, jak ten koleś spierdolił staruchę z ławki?
(2.4) Na szczęście udało się nam spierdolić przed policją.
składnia:
(2.1) spierdolić +B., nie spierdolić +D.
(2.2) spierdolić +B., nie spierdolić +D. z +D.
kolokacje:
synonimy:
(2.1) zepsuć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. pierdolić, wpierdolić, wypierdolić, podpierdolić, zapierdolić, dopierdolić, spierdalać, zapierdalać
rzecz. spierdalanie n, spierdolenie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1-2) od pierdolić
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: