psuć

From Wikisłownik
Jump to navigation Jump to search

psuć (język polski)[edit]

pronunciation:
IPA[psuʨ̑], AS[psuć] pronunciation ?/i
definitions:

czasownik przechodni

(1.1) sprawiać, że coś przestaje spełniać swoją funkcję
(1.2) pogarszać
(1.3) sprawiać, że przestaje być właściwe
(1.4) o dziecku: źle wychowywać

czasownik zwrotny psuć się

(2.1) uszkadzać się, przestawać spełniać swoją funkcję
(2.2) o żywności: stawać się niejadalną w wyniku gnicia, rozkładu, fermentacji
(2.3) pogarszać się
(2.4) o dziecku: nabierać złych cech, nawyków
inflection:
examples:
(1.1) Tatusiu, ona mi psuje zabawkę!
(1.1) Cukier psuje zęby.
(1.2) Oskarżenie prokuratora psuje każdemu reputację.
(1.2) To niedopatrzenie psuje obraz całości.
(1.3) To mi psuje cały plan!
(1.4) Babcia tym rozpieszczaniem łakociami psuje nam dziecko.
(2.1) Psuje mi się samochód.
(2.2) Zobacz, ryba nam się psuje.
(2.3) Opinia ludzi na temat rządu psuje się zawsze z biegiem czasu.
(2.4) Mała psuje się od tego oglądania telewizji.
syntax:
psuć + B.
collocations:
(1.2) psuć komuś opinię • psuć komuś reputację • psuć obraz całości
synonyms:
(1.1) uszkadzać, niszczyć
(1.3) rujnować
antonyms:
(1.1,3) naprawiać
(1.2) poprawiać
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. psucie n, psuj m
czas. zepsuć, popsuć, napsuć
idioms:
etymology:
notes:
imiesłów psujący się oznacza także towar który potencjalnie może ulec zepsuciu, niekoniecznie psujący się akurat teraz.
translations:
sources: