wpierdol

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wpierdol (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈfpʲjɛrdɔl], AS[fpʹi ̯erdol], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.i → j 
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wulg. dotkliwe pobicie

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 2. os. lp rozk. od: wpierdolić
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Kochanie, a chcesz dostać wpierdol?
(1.1) Gdybym spotkał tego, kto to wymyślił to dałbym mu porządny wpierdol.
składnia:
kolokacje:
(1.1) dostać wpierdol • spuścić komuś wpierdol
synonimy:
(1.1) manto, lanie, bicie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pierdoła m/ż, pierdolenie n, wpierdalanie n, wpierdolenie n
czas. wpierdalać ndk., wpierdolić dk., pierdolić ndk., pierdzieć ndk.
przym. pierdolony
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „wpierdol” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.