wierzyć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

wierzyć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈvʲjɛʒɨʨ̑], AS[vʹi ̯ežyć], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j   wymowa ?/i
podział przy przenoszeniu wyrazu: wie•rzyć
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk.  uwierzyć)

(1.1) uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego
(1.2) ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację
(1.3) wyznawać religię
odmiana:
(1) wierz|yć, koniugacja VIb; aspekt dokonany uwierz|yć, koniugacja VIb
przykłady:
(1.1) Kibice wierzyli, że ich drużyna wygra.
(1.2) Ojciec od dziecka powtarzał mi, żebym nie wierzył prawnikom i lekarzom.
(1.3) Choć generał nie wierzył (w Boga), zgodził się na odprawienie przed bitwą mszy dla żołnierzy.
składnia:
(1.1) wierzyć, że… • wierzyć w +B. 
(1.2) wierzyć +C. 
(1.3) wierzyć w +B. 
kolokacje:
(1.1) (nie) wierzyć, że Ziemia jest kulą lub wierzyć w kulistość Ziemi
(1.2) (nie) wierzyć mamie / nauczycielowi / prasie /… • wierzyć w kogoś
(1.3) (nie) wierzyć w Boga
synonimy:
(1.2) ufać, pokładać nadzieję
antonimy:
(1.1) wiedzieć
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  wiara, wierzenie, wierność
czas.  uwierzyć
(1.3) przym.  wierny
związki frazeologiczne:
proszę mi wierzyćwierzyć komuś na słowowierzyć się nie chcewierzyć święciewierzyć w bocianywierzyć w coś jak w Ewangelięwierzyć w swoją gwiazdę
etymologia:
uwagi:
(1.3) ims.  czynne (wierzący i pochodne) również w użyciu rzeczownikowym
tłumaczenia:
źródła: