lekceważyć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

lekceważyć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌlɛkʦ̑ɛˈvaʒɨʨ̑], AS[lekcevažyć], zjawiska fonetyczne: akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) traktować kogoś lub coś pogardliwie, bez szacunku lub zainteresowania
(1.2) nie przywiązywać do czegoś wagi, ignorować
odmiana:
(1.1-2) koniugacja VIb
przykłady:
(1.1) Więc dlatego lekceważy mniezamruczała Lone z zamkniętymi oczami - wciąż uważa, że jest księżniczką, a ja tylko chłopcem od koni[1].
(1.2) Musiałem dać mu odczuć, że nie jestem człowiekiem lekceważącym zagrożenia.[2]
składnia:
kolokacje:
(1.1) lekceważyć kolegów
(1.2) lekceważyć uwagi / problem / niebezpieczeństwo / chorobę / obowiązki
synonimy:
(1.1) gardzić, pomiatać, pot. mieć w nosie
(1.2) bagatelizować, ignorować, posp. walić, chromolić, olewać, chrzanić, wulg. pierdolić, pieprzyć, jebać, srać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. lekceważenie n, zlekceważenie n
przysł. lekceważąco
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. lekce + ważyć (zmiana sposobu akcentowania)[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Bronisław Świderski, Słowa obcego, 1998, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Michał Bielecki, Dziewczyna z Banku Prowincjonalnego S. A., 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 20.