napierdalać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

napierdalać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌnapʲjɛrˈdalaʨ̑], AS[napʹi ̯erdalać], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.i → j 
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) wulg. boleć[1]
(1.2) wulg. uderzać mocno
(1.3) wulg. robić coś szybko, sprawnie
(1.4) wulg. grać

czasownik przechodni niedokonany (dk. napierdolić)

(2.1) wulg. bić dotkliwie[1]
(2.2) wulg. nakładać w nadmiarze, niepotrzebnie

czasownik zwrotny niedokonany napierdalać się (dk. napierdolić się)

(3.1) wulg. upijać się

czasownik zwrotny niedokonany napierdalać się (dk. brak)

(4.1) wulg. bić się[1]
odmiana:
(1.1-4, 2.1-2) koniugacja I
(3.1, 4.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Głowa mnie napierdala.
(1.2) Napierdalałem w drzwi otworzył.
(1.3) Napierdalamy jak nakręcane samochodziki.
(1.4) Napierdalam na pianinie.
(2.1) Napierdolili mnie w parku.
(2.2) Sąsiad napierdolił mi kamoli do ogródka.
(3.1) Napierdolił się jak ruski czajnik.
(3.1) Kibole napierdalają się z policją.
(4.1) Kibole ciągle się napierdalają.
składnia:
(1.1) napierdalać, + B.
(1.2-3) napierdalać + B.
(2.2) napierdalać + D.
(3.1) napierdalać się
(4.1) napierdalać się / napierdalać się z + N.
kolokacje:
synonimy:
(3.1) uwalać się, (dk.) narąbać się, urżnąć się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. napierdalanie n, napierdolenie n, napierdalanka ż
czas. zapierdalać, pierdolić, napierdolić dk.
związki frazeologiczne:
napierdolić się równonapierdolić się jak ruski czajniknapierdolić się w trzy dupy
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 188, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.