jebać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

jebać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈjɛbaʨ̑], AS[i ̯ebać] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) wulg.  pot.  uprawiać seks
(1.2) wulg.  pot.  lekceważyć
(1.3) rzad.  wulg.  pot.  zmyślać, mówić coś głupiego
(1.4) wulg.  pot.  uderzyć (kogoś, coś)
(1.5) wulg.  pot.  śmierdzieć
(1.6) wulg.  pot.  rzucić (najczęściej używane w aspekcie dokonanym)
(1.7) wulg.  pot.  wydać głośny dźwięk (najczęściej używane w aspekcie dokonanym)

czasownik zwrotny jebać się

(2.1) wulg.  pot.  uprawiać seks
(2.2) wulg.  pot.  psuć się
(2.3) wulg.  pot.  mylić się
odmiana:
przykłady:
(1.1) Jaś jebie Małgosię.
(1.2) Jebię to wszystko.
(1.3) Naprawdę? Jebiesz.
(1.4) Jebnąłem go w łeb.
(1.5) Ale tu jebie!
(1.5) Jebiesz kałem.
(1.6) Wkurwił się i jebnął talerzem o ziemię!
(1.7) Co tam tak głośno jebnęło za ścianą?
(2.1) Jebiemy się każdego wieczoru.
(2.2) Komputer mi się jebie.
(2.3) Zawsze jebię się w obliczeniach.
(2.3) Jebie mi się prawa z lewą.
składnia:
(1.1-2,4) jebać + B. 
(1.5-6), (2.1) jebać + N.  (lub bez niczego)
kolokacje:
(1.1) matkojebcaojcojebcadupojebstwopojebpojebuszjebniedojebjebodromjeborodnyjebowładny
(1.2) jebać to
synonimy:
(1.1-3, 2.1) pierdolić, pieprzyć
(1.5) capić, walić, zapierdalać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  jebacja f , jebacz m , jebaczka f , jebadełkowo n , jebadło n , jebak m , jebaka m , jebalnia f , jebalska f , jebanie n , jebaniec m , jebanina f , jebanko n , jebankowanie n , jebankowo n , jebasia f , jebaństwo n , jebicha f , jebie n , jebiec m , jebielonka f , jebina f , jebionko n , jebliwość f , jebnia f , jebula f , jebulatka f , jebunek m , jebur m , jebus m , jebusia f , jebusieńka f , jebuś m , pojeb m , jebu-jebu n , jeb-jeb n , pojebaniec m , zjebka f 
czas.  pojebać, zajebać, przyjebać, dojebać, ujebać, rozjebać, wyjebać, zjebać, odjebać, przejebać, wjebać, jebankować, najebać
przym.  jebacki, jebaczy, jebliwy, jebny, jeburczy, zajebisty, jebany, pojebany, zjebany, wyjebany
przysł.  zajebiście
związki frazeologiczne:
jebać binię jednym sztosemjebać kapęjebać kotka za pomocą młotkajebać się ręczniejebać w cycejebać w dupęjebać w fugęjebać w śpiewnikpies kogoś jebałw mordę jebany
etymologia:
Słowo pochodzi od prasł.  * jebti, * jebati[1], a to z praindoeuropejskiego *yebhspółkować. Kilka wieków później w języku czeskim i łużyckim (zob.  jebać, jebaś) znaczyło to tyle co bić, lżyć, oszukiwać. Niedługo po tym pojawia się polskie określenie tego słowa – bić. Obecnie to słowo ma wiele znaczeń. Porównaj st.cz.  jebatiruszać”, czes.  jebati „jebać, pieprzyć / ruszać”, ros.  ебать „jebać, pieprzyć”, to samo w ukr.  ебати, białor.  еба
uwagi:
tłumaczenia:
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: dupczyć
(2.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pierdolić
  • dolnołużycki: (2.1) jebaś
  • esperanto: (1.1) fiki
źródła:
  1. Heinz Schuster-Šewc, Historisch-etymologisches Wörterbuch der ober- und niedersorbischen Sprache, Budziszyn, Ludowe nakładnistwo Domowina, 1980–1989.

jebać (język górnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) oszukiwać
(1.2) zdradzać
(1.3) zamieniać, wymieniać
odmiana:
koniugacja VIa
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.2) jebać dowěr
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  jebak, jebanje, jebanstwo
czas.  dk.  zjebać, dk.  wojebać
związki frazeologiczne:
etymologia:
zob. : jebać
uwagi:
(1) zobacz też: „fałszywi przyjaciele” w języku górnołużyckim
źródła: