samiec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

samiec (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈsãmʲjɛʦ̑], AS[sãmʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zwierzę płci męskiej

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pogard. mężczyzna
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Samiec konia to ogier.
składnia:
(1.1) samiec + D.
kolokacje:
(1.1) samiec kota / psa / jelenia / bociana / …
synonimy:
(2.1) macho
antonimy:
(1.1) samica
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. samczość f
zdrobn. samczyk m
forma żeńska samica f
przym. samczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
od zaimka pol. sam[2]
w polszczyźnie spotykane od XV wieku, utworzone na podstawie obserwacji zwierząt płci męskiej, które często żyły samotnie[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. 2,0 2,1 Jakie jest pochodzenie słów samiec i samica? w: Poradnia językowa UŚ.