Przejdź do zawartości

własny

Przejrzana
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [ˈvwasnɨ], AS: [vu̯asny] ⓘ
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) będący w czyimś wyłącznym posiadaniu
(1.2) właściwy temu, o kim lub o czym jest mowa
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) To jest mój własny komputer.
(1.2) Ona ma swój własny styl ubierania się.
składnia:
kolokacje:
(1.1) własny kąt • widzieć na własne oczy • nie wierzyć własnym uszom/oczom • na własnej skórze • we własnej osobie
(1.2) rzeczownik własny
synonimy:
(1.1) osobisty, prywatny, indywidualny, wyłączny, zastrzeżony
antonimy:
(1.1) cudzy, obcy, pożyczony, wynajęty
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. własność ż, właściciel m, właścicielka ż
związki frazeologiczne:
bać się własnego cienia • chodzić własnymi drogami • miłość własna • na własną prośbę • na własną rękę • na własny rachunek • przekonać się na własnej skórze • stawać na własne nogi • uprawiać własny ogródek • własną piersią • zapłacić własną skórą • znać jak własną kieszeń • żyć z pracy własnych rąk
etymologia:
stczes. vlastní; wyparło stpol. włosny, włostny[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „własny” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.