przodek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

przodek (język polski)[edytuj]

przodek (2.2) wyrobiska
wymowa:
IPA[ˈpʃɔdɛk], AS[pšodek], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś, od kogo ktoś pochodzi
(1.2) organizm poprzedzający genetycznie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) daw. przód czegoś, początek
(2.2) mat. inform. węzeł drzewa, leżący na ścieżce z korzenia do danego węzła i będący bliżej korzenia
(2.3) górn. główne miejsce wydobywania węgla, aktywny koniec tunelu
(2.4) choreogr. taniec biskupiański
(2.5) wojsk. jednoosiowy pojazd, przede wszystkim konny, służący do ułatwienia holowania dział
odmiana:
(1.1-2)
(2.1-5)
przykłady:
(1.1) Postanowiłam dowiedzieć się czegoś o moich przodkach i stworzyć drzewo genealogiczne mojej rodziny.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) antenat, ascendent, wstępny; podn. dziad
antonimy:
(1.1) potomek
(1.2) potomek
(2.1) zadek
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przód m, przodownik m, przodownica ż, przodowanie n, uprzedzanie n, uprzedzenie n, przedniość ż, uprzedniość ż, przodowy mos
czas. przodować ndk.; uprzedzać ndk., uprzedzić dk.
przym. przodkowy, przodowy, przedni, uprzedni, przodowniczy
przysł. przednio, wprzódy, uprzednio
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob. też przodek w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła: