potomek
potomek (język polski)
[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (2.1) jęz. język, który w wyniku powolnych zmian, zastąpił język wcześniejszy, bez naruszania przekonania społeczeństwa, że mówi ciągle tym samym językiem
- (2.2) jęz. słowo, forma lub fraza w jednym języku, która wywodzi się z odpowiednika w języku przodkowym
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik potomek potomkowie dopełniacz potomka potomków celownik potomkowi potomkom biernik potomka potomków narzędnik potomkiem potomkami miejscownik potomku potomkach wołacz potomku potomkowie - (2.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik potomek potomki dopełniacz potomka potomków celownik potomkowi potomkom biernik potomka potomki narzędnik potomkiem potomkami miejscownik potomku potomkach wołacz potomku potomki
- przykłady:
- (1.1) Król martwił się brakiem męskiego potomka.
- (2.1) Obecnie istnieje jeszcze prawdopodobny potomek języka albano-kaukaskiego – język udi, którym posługuje się ok. 8 tys. ludzi, głównie w Azerbejdżanie[1].
- (2.1) Mówimy, że języki romańskie są potomkami języka łacińskiego, a jednocześnie przyjmujemy, że istnieje jeden tylko język helleński, tj. greka (współczesna)[2].
- (2.2) Potomkami tego prasłowiańskiego przymiotnika są czasowniki LUBOWAĆ SIĘ (w czymś) i oczywiście LUBIĆ[3].
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) żart. ablegierek, praw. zstępny, descendent
- (2.1) kontynuant
- (2.2) kontynuant
- hiperonimy:
- hiponimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) descendant, offspring, scion; (2.1) descendant; (2.2) descendant
- arabski: (1.1) ابن, خلف, ولد, عقب
- białoruski: (1.1) нашчадак m
- bułgarski: (1.1) потомък m
- chiński standardowy: (1.1) 子 (zǐ)
- czeski: (1.1) potomek m
- esperanto: (1.1) posteulo, ido
- francuski: (1.1) descendant m
- hiszpański: (1.1) descendiente m, vástago m
- japoński: (1.1) 仔
- niderlandzki: (1.1) afstammeling m
- niemiecki: (1.1) Nachkomme m
- nowogrecki: (1.1) απόγονος m, τέκνον n
- pendżabski: (1.1) ਔਲਾਦ ż
- rosyjski: (1.1) потомок m, наследник m
- słowacki: (1.1) potomok m
- staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) чѧдо n (čędo), сꙑнъ m (synŭ)
- szwedzki: (1.1) avkomling w
- źródła:
- ↑ Łukasz Byrsk, „Boskie” korzenie pisma w legendach ludów indoeuropejskich – wybrane przykłady. „Maska”, t. 14, Kraków 2012, ISSN 1898-5947, s. 67.
- ↑ Kognitywne podstawy języka i językoznawstwa, Elżbieta Tabakowska (red.), Polskie Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych "Universitas", Kraków 2001, ISBN 83-7052-635-7, s. 310.
- ↑ Narodowe Centrum Kultury, LUBY.
potomek (język czeski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) potomek
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik potomek potomci / potomkové dopełniacz potomka potomků celownik potomkovi / potomku potomkům biernik potomka potomky wołacz potomku potomci / potomkové miejscownik potomkovi / potomku potomcích narzędnik potomkem potomky
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: