zielnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

zielnik (język polski)[edytuj]

karta z zielnika (1.1)
wymowa:
IPA[ˈʑɛlʲɲik], ASelʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kolekcja zasuszonych dla celów naukowych roślin
(1.2) daw. książka o ziołach
(1.3) placówka badawcza zajmująca się gromadzeniem okazów roślin, ich zabezpieczaniem, przechowywaniem i udostępnianiem do badań
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) herbarium
(1.2) herbarz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ziele n, zieleń f, zieloność f, zielarz m, zielarka f, zielarnia f, zielenina f, zielonka f
czas. zielenić, zazielenić, zzielenieć
przym. zielnikowy, zielny, zielony, zielonkawy
przysł. zielono, zielonkawo
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. ziele + -nik
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: