zielnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

zielnik (język polski)[edytuj]

karta z zielnika (1.1)
wymowa:
IPA[ˈʑɛlʲɲik], ASelʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kolekcja zasuszonych dla celów naukowych roślin
(1.2) daw.  książka o ziołach
(1.3) placówka badawcza zajmująca się gromadzeniem okazów roślin, ich zabezpieczaniem, przechowywaniem i udostępnianiem do badań
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) herbarium
(1.2) herbarz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  ziele n , zieleń f , zieloność f , zielarz m , zielarka f , zielarnia f , zielenina f , zielonka f 
czas.  zielenić, zazielenić, zzielenieć
przym.  zielnikowy, zielny, zielony, zielonkawy
przysł.  zielono, zielonkawo
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol.  ziele + -nik
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: