spójny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

spójny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈspujnɨ], AS[spui ̯ny]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) jednolity, tworzący jedną całość, zwarty[1]
(1.2) logiczny, konsekwentny, harmonicznie powiązany
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) koherentny, spoisty, zwarty, zwięzły[2]
(1.2) jednolity, koherentny, konsekwentny, logiczny[2]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  spójność f , spojenie n , spojówka f , spoina f 
czas.  spajać, spoić, zespoić
przysł.  spójnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło spójny w: SJP.pl.
  2. 2,0 2,1 synonimy.ux.pl.