wierzchołek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
wierzchołek (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) mat. punkt łączący sąsiednie boki wielokąta lub co najmniej trzy ściany wielościanu; zob. też wierzchołek (geometria) w Wikipedii
- (1.2) szczyt góry
- (1.3) najwyższy punkt czegoś
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wierzchołek wierzchołki dopełniacz wierzchołka wierzchołków celownik wierzchołkowi wierzchołkom biernik wierzchołek wierzchołki narzędnik wierzchołkiem wierzchołkami miejscownik wierzchołku wierzchołkach wołacz wierzchołku wierzchołki
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. wierzchołkowy
- przysł. wierzchołkowo
- związki frazeologiczne:
- wierzchołek góry lodowej • jak drozdy śpiewają na wierzchołkach drzew, wiosna wnet; a jak między gałęziami, to jeszcze het
- etymologia:
- uwagi:
- zob. też wierzchołek w Wikipedii
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) apex; (1.2) apex
- arabski: رأس
- duński: (1.1) top w, spids w; (1.2) top w, spids w
- francuski: (1.1) sommet m; (1.2) sommet m
- hiszpański: (1.1) vértice m, cúspide f; (1.2) cima f, cumbre f; (1.3) cima f, punta f
- interlingua: summitate, apice
- niemiecki: (1.1) Scheitel m; (1.2) Gipfel m, Spitze f
- nowogrecki: (1.1) κορυφή f; (1.2) βουνοκορφή f
- rosyjski: (1.1) вершина f; (1.2) вершина f
- szwedzki: (1.2) topp w
- tybetański: (1.1) མགོ
- włoski: (1.2) cima f, sommità f
- źródła:
