wierzchołek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

wierzchołek (język polski)[edytuj]

wierzchołek (1.2)
wierzchołki (1.3) drzew
wymowa:
IPA[vʲjɛʃˈxɔwɛk], AS[vʹi ̯ešχou̯ek], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mat.  punkt łączący sąsiednie boki wielokąta lub co najmniej trzy ściany wielościanu; zob.  też wierzchołek (geometria) w Wikipedii
(1.2) szczyt góry
(1.3) najbardziej wysunięty punkt czegoś
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Ta figura ma pięć wierzchołków.
(1.2) Patrzę na wierzchołek góry.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  wierzchołkowy
przysł.  wierzchołkowo
związki frazeologiczne:
wierzchołek góry lodowejjak drozdy śpiewają na wierzchołkach drzew, wiosna wnet; a jak między gałęziami, to jeszcze het
etymologia:
uwagi:
zob.  też wierzchołek w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła: