sarkazm
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] sarkazm (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) spotęgowana ironia, używana zazwyczaj jako sposób wyrażenia negatywnego nastawienia do czegoś lub kogoś; złośliwość, wyraz pogardy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik sarkazm dopełniacz sarkazmu celownik sarkazmowi biernik sarkazm narzędnik sarkazmem miejscownik sarkazmie[1] wołacz sarkazmie[1]
- przykłady:
- (1.1) Przyzwyczajenie do ironii, tak samo jak przyzwyczajenie do sarkazmu, psuje zresztą charakter, stopniowo nadaje mu cechy wyższości, radującej się z cudzej krzywdy…[2]
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. sarkastyczny
- przysł. sarkastycznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. sarcasme ← gr. σαρκασμός (sarkasmós)[3], z gr. σαρκάζω (sarkázo) - „przygryzam wargi z wściekłości”
- uwagi:
- (1.1) por. drwina, kpina, szyderstwo, ironia
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) sarcasm
- arabski: (1.1) تهكم, سخرية
- chorwacki: (1.1) sarkazam m
- duński: (1.1) sarkasme w
- esperanto: (1.1) sarkasmo
- francuski: (1.1) sarcasme m
- hebrajski: (1.1) סרקזם m (sarkazm)
- hiszpański: (1.1) sarcasmo m
- islandzki: (1.1) kaldhæðni f, hæðni f
- jidysz: (1.1) סאַרקאַזם m (sarkazm)
- niemiecki: (1.1) Sarkạsmus m
- nowogrecki: (1.1) σαρκασμός m
- szwedzki: (1.1) sarkasm w
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako "-zmie" wymawia się alternatywnie jako "-zmie" albo "-źmie"
- ↑ F. Nietsche, „Ludzkie, arcyludzkie”
- ↑ hasło sarkazm w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.
