technika

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

technika (język polski) [edytuj]

wymowa:
IPA: [ˈtɛçɲika], AS: [teχʹńika], zjawiska fonetyczne: zmięk. • akc. na 3 syl. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sposób wytwarzania, produkcji
(1.2) sposób wykonania jakiejś czynności
(1.3) dziedzina działalności, obejmująca wytwarzanie zjawisk i przedmiotów nie występujących naturalnie w przyrodzie; zob.  też technika w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik technika techniki
dopełniacz techniki technik
celownik technice technikom
biernik technikę techniki
narzędnik techniką technikami
miejscownik technice technikach
wołacz techniko techniki
przykłady:
(1.1) Dopiero w 1543 w Anglii opanowano technikę odlewania dział z żelaza. (Wikipedia)
(1.2) Ronaldinho ma świetną technikę gry.
(1.3) Rząd znowu zmniejszył nakłady na naukę i technikę.
składnia:
+ D. 
kolokacje:
(1.2) ~ gry na gitarze
synonimy:
(1.1) maniera
antonimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  techniczny, technologiczny
rzecz.  technologia, technik, technikum, technikalia
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=technika&oldid=3288296”