technika

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

technika (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈtɛçɲika], AS[teχʹńika], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. na 3 syl. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sposób wytwarzania, produkcji
(1.2) sposób wykonania jakiejś czynności
(1.3) dziedzina działalności, obejmująca wytwarzanie zjawisk i przedmiotów nie występujących naturalnie w przyrodzie; zob.  też technika w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Dopiero w 1543 w Anglii opanowano technikę odlewania dział z żelaza. (Wikipedia)
(1.2) Ronaldinho ma świetną technikę gry.
(1.3) Rząd znowu zmniejszył nakłady na naukę i technikę.
składnia:
+ D. 
kolokacje:
(1.2) technika gry na gitarze
synonimy:
(1.1) maniera
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  techniczny, technologiczny
rzecz.  technologia, technik, technikum, technikalia
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

technika (język czeski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) technika
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  technický
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

technika (język węgierski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) technika
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: