romantyczny

romantyczny (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌrɔ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ], AS: [rõmãntyčny], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) związany z romantyzmem jako epoką literacką (i kierunkiem w sztuce), charakteryzujący romantyzm

(1.2) pot. potocznie taki, który jest tajemniczy, wrażliwy, uczuciowy, poetyczny, marzycielski

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	m.-os. rodzaj męskoosobowy/mzw rodzaj męskozwierzęcy	mrz rodzaj męskorzeczowy	f rodzaj żeński	n rodzaj nijaki	m.-os. rodzaj męskoosobowy	nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy
mianownik	romantyczny		romantyczna	romantyczne	romantyczni	romantyczne
dopełniacz	romantycznego		romantycznej	romantycznego	romantycznych
celownik	romantycznemu		romantycznej	romantycznemu	romantycznym
biernik	romantycznego	romantyczny	romantyczną	romantyczne	romantycznych	romantyczne
narzędnik	romantycznym		romantyczną	romantycznym	romantycznymi
miejscownik	romantycznym		romantycznej	romantycznym	romantycznych
wołacz	romantyczny		romantyczna	romantyczne	romantyczni	romantyczne

przykłady:

(1.1) Epoka romantyczna stworzyła własny model bohatera literackiego.

składnia:

kolokacje:

(1.1) poeta ~y

(1.2) ~y wieczór, ~a kolacja

synonimy:

antonimy:

(1) nieromantyczny

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik romantyzm m rodzaj męski, romantyk m rodzaj męski, romantyczka f rodzaj żeński

przysł. przysłówek romantycznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. francuski romantique

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1-2) romantic
• arabski: (1.2) رومانسي ,عاطفي ,غرامي
• duński: (1.1-2) romantisk
• francuski: (1.1-2) romantique
• hawajski: (1.2) hoʻoipoipo
• hiszpański: (1.1-2) romántico
• interlingua: (1.1-2) romantic
• islandzki: (1.1-2) rómantískur
• jidysz: (1.1-2) ראָמאַנטיש
• niemiecki: (1.1-2) romantisch
• nowogrecki: (1.1-2) ρομαντικός
• szwedzki: (1.1-2) romantisk
• włoski: (1.1-2) romantico

źródła: