pszenica

pszenica (język polski)

pszenica (1.1)

wymowa:

IPA: [pʃɛ̃ˈɲiʦ̑a], AS: [pšẽńica], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rodzaj zboża; zob. zobacz też pszenica w Wikipedii

(1.2) ziarno tego zboża

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pszenica	pszenice
dopełniacz	pszenicy	pszenic
celownik	pszenicy	pszenicom
biernik	pszenicę	pszenice
narzędnik	pszenicą	pszenicami
miejscownik	pszenicy	pszenicach
wołacz	pszenico	pszenice

przykłady:

(1.1) Pszenica jest zbożem o wysokiej wydajności plonów.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik pszenny, pszeniczny

rzecz. rzeczownik pszenżyto

związki frazeologiczne:

egipska pszenica

etymologia:

uwagi:

• należy do wyjątków od zasady, że po spółgłoskach piszemy „rz”
• zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) wheat
• arabski: (1.1) قمح, حنطة
• baskijski: (1.1) gari
• chorwacki: (1.1) pšenica f rodzaj żeński
• esperanto: (1.1) tritiko
• francuski: (1.1) blé m rodzaj męski, froment m rodzaj męski
• hawajski: (1.1) huika, palaoa, huapalaoa
• hiszpański: (1.1) trigo m rodzaj męski
• jidysz: (1.1) ווייץ
• kazachski: (1.1-2) бидай
• łaciński: (1.1) triticum n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) Weizen m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) σιτάρι n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) пшеница f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) vete n rodzaj nijaki
• turecki: (1.1) buğday
• ukraiński: (1.1) пшениця f rodzaj żeński
• węgierski: (1.1) búza
• włoski: (1.1) frumento, grano

źródła: