tona
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
tona (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik tona tony dopełniacz tony ton celownik tonie tonom biernik tonę tony narzędnik toną tonami miejscownik tonie tonach wołacz tono tony
- składnia:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) tonne
- arabski: (1.1) طن
- duński: (1.1) ton w / n
- francuski: (1.1) tonne f
- niemiecki: (1.1) Tonne f
- szwedzki: (1.1) ton n
- źródła:
tona (język szwedzki) [edytuj]
- wymowa:
- wymowa
- znaczenia:
czasownik
- (1.1) brzmieć, rozbrzmiewać[1]
- (1.2) tonować[2]
- odmiana:
- (1) att tona, tonar, tonade, tonat, tona!
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 1164, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.
- ↑ Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Natur och Kultur, s. 495, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, ISBN 83-01-12412-1.
